Onderwijs is meer dan naar school gaan

Mijn oudste zoon doorliep de basisschool met groot gemak, hij was op maandag klaar met zijn weektaak en kon de rest van de week dus redelijk zijn eigen werk en tijd indelen. Dat veranderde natuurlijk toen hij naar de middelbare school ging. Sla allemaal je boek open op blz. 73 en dan gaan we de komende 50 minuten dit doen. En de volgende 50 minuten gaan we dat opnieuw doen en opnieuw en opnieuw. Er was (en is) absoluut niets mis met zijn toenmalige middelbare school, maar de manier van leren past niet bij mijn zoon en mijn zoon niet bij de manier van leren.

Gelukkig blijkt de manier van leren van Democratisch Onderwijs wél aan te sluiten bij hoe hij kennis tot zich wil nemen! Hij ontdekte al snel waar zijn interesses lagen, wat hij wilde leren en hoe hij dat wilde leren. En dus haalde hij in 8 maanden studeren zijn vwo-certificaat voor scheikunde. Het jaar erna nog 6 certificaten op vwo niveau. Dit jaar behaalt hij de laatste vakken van zijn vwo diploma op de VAVO. Alleen omdat dit makkelijker te combineren is met de vakken die hij nu al volgt aan de TU/e. Na de zomervakantie hoopt hij te starten met 2 studies aan de TU in Eindhoven. Hij is dan 17 jaar.

Mijn jongste zoon vond de basisschool al niet leuk. Het was saai, de vakken oninteressant en hij verveelde zich. Cognitief kon hij de stof prima behappen, maar iedere reden was er een om niet naar school te hoeven. Nadat zijn broer 1 maand op DOE zat, is hij hem gevolgd. Voor hem was het veel lastiger om te ontdekken wát hij wilde, hoe hij het wilde, wat hij durfde en waar hij voor wilde gaan.

En voor kinderen die het lastig vinden om te ontdekken waar hun drive ligt, is democratisch onderwijs echt niet makkelijk. Mensen die ik hoor zeggen dat het voor kinderen zoooo makkelijk is omdat ze zelf bepalen wat ze mogen doen, realiseren zich niet hoe moeilijk het soms is om ook daadwerkelijk die verantwoordelijkheid te hebben. Je hebt bij DOE alle mogelijkheden om je te ontwikkelen, te ontplooien of te ontdekken, maar je moet wel zelf (met zoveel begeleiding als je zelf wil) aan de slag. Je hebt de mogelijkheid om je eigen ontwikkel- en leerproces vorm te geven en dat mag je op je eigen tempo doen. Mijn jongste zoon zit midden in dat proces. En dat proces is geen rechte lijn omhoog, maar ook bij hem heb ik volledig het vertrouwen dat hij zijn “ding” gaat vinden!

Als ik kijk naar mijn eigen schooltijd, dan ben ik daar prima doorheen gefietst. Ik kon uitstekend lesstof reproduceren tijdens een toets, maar vraag me nu iets van vakken als aardrijkskunde, geschiedenis of biologie en ik kan het je niet vertellen. Ik leerde voor de toets/examen en daarna vergat ik het weer. Alleen waren er 30 jaar geleden geen andere opties. School was school en daar moest je heen. Intussen zijn we, met mijn kinderen, een generatie verder en zijn er veel meer opties voor verschillende soorten onderwijs. Een van die soorten is democratisch onderwijs. En ik denk dat je goed moet nadenken of deze vorm van onderwijs bij jou, als ouder, en bij je kind past. Je moet er als ouder namelijk tegen kunnen dat je niet 3 keer per jaar een blaadje krijgt waarop staat hoe goed of slecht je kind het doet in vergelijking met andere kinderen van die leeftijd. Je moet je kind kunnen loslaten en erop vertrouwen dat hij of zij zélf zal ontdekken wat en hoe het wil leren. Je moet erop vertrouwen dat je kind alles kan leren als het intrinsiek gemotiveerd is. Als dat niet is waar je zelf, als ouders, in gelooft, dan moet je je echt afvragen of democratisch onderwijs en DOE bij je past.

En geloof me, dat loslaten is echt niet altijd makkelijk. Tenminste, IK heb dat niet altijd als heel makkelijk ervaren. Gelukkig was er dan ruimte en tijd van een samenwerker van DOE om het gesprek aan te gaan. Ik denk dat ik een behoorlijk kritische ouder ben, en ben blij met democratisch onderwijs en met DOE!

De afgelopen jaren ben ik lid geweest van de Ouderkring (een vertegenwoordiging van ouders in de school) en ik ben sinds eind 2016 lid van de OntwikkelReflectiekring (houdt zich bezig met de manier waarop we de ontwikkeling monitoren en reflectiemethoden verbeteren).